amcanın başında bir bere vardı; ufak, yuvarlak..
renkli ve yün bir takke gibi, başını sarmıyordu
mavi beyazdı sanırım,
yeşil miydi yoksa, anımsamıyorum..
"bu da senin mi?" dedi amca
cümle kuramadım..
..

indim servisten
erkence, vaktinde çıkabilmiştim
tansaş'tan annemin de kahvaltıda sevdiği bir şeyler alayım dedim
birkaç bir şey aldım:
ayran; kendime, nutella; kendime,
şalgam; anneme, pastırma; anneme..
..

kasaya gittim
"merhaba" dedim, elimdekileri koydum banda
geçirmeye başladı kasiyer
çantama uzandım,
cüzdanımı aldım,
kredi kartımı çıkardım
o sırada, benden önce alışveriş yapmış olan bir adam fark ettim, poşetlerin orada
..
aldığım şeyler geçmişti barkodun altından, poşetlemeliydim
geçtim oraya
bir poşet aradı gözlerim
bir de aldıklarımı..
adam poşete koyuyordu bir şeyleri;
sanki benim aldığım şeyleri.. alı gidecek miydi yoksa???
"benim onlar, bırak" diyesim geldi..
kasiyer kız şalgamı da geçirirken barkoddan, ne kadar tuttuğuna bakmaktaydım
şalgama uzanmak istedim
"şifrenizi girer misiniz" dediğinde kasiyer
"bu da senin mi?" dedi amca
cümle kuramadım..
amcaya baktım
amcayı fark ettim
yeşil bir kazağı vardı üzerinde,
altında bir pantolon,
kimbilir kim armağan etmişti siyah spor ayakkabılarını,
ya da ne ucuza almıştı kimbilir nereden..
beyaz saçlı, sakallı ufak tefek amca
başında beresi, beyaz desenli..
..
amca benim aldıklarımı bir poşete koymuştu, benim için..
ve ben onun yanlışlıkla ya da bilerek/ alı gideceğini sanmıştım en başta..
amca bakmıyordu yüzüme, belki bakamıyordu
..
poşete koyuyordu yalnızca,
belki bekliyordu bir şey, belki beklemiyordu
ama benim işte dün akşam cebimde hiç bozuk param yoktu..
hiç yoktu
bir lira yoktu, elli kuruş yoktu
..
amcaya veremedim hiç para
amcaya uzatamadım para
amcacım param yok yanımda demek istedim taa içimden
"yanımda para yok" diyebildim yüzeysel, uzaktan..
..
benim aldıklarımı poşete koyduktan sonra gitti bir alışveriş arabasını yerleştirdi bir yere
..
70 yaşında mıydı amca, daha mı fazla..
neden yapıyordu bunu
kimbilir yaşam ne zordu
onun için yaşam kimbilir ne imkansızdı
herkes güldüğünde aynı seviyede sevinse de kimbilir ne kadar az gülüyordu o..
ve ben onu bir "hırsız" imgesiyle özdeşleştirmiştim önce
halbuki o
para bile alamamıştı benden, almamayı geçtim, teklif dahi edememiştim ona yanımda yok diye
belki gururla "olmaz" diyecekti zaten..
..
yaşam çok zor onun için
bir de benim gibileri iyi yüreklerini açmadıklarında..
yaşama, kucak açmadığımızda..
işte o zaman ihanet ediyoruz..
yaşama iyi davranmadığımızda, iyi olacağına inanmadığımızda
işte o zaman yaşamıyoruz..